لئو ناردو داوينچي تبريز و ايران
آقاي احد حسيني
بي شك اين روزها كسي نيست كه در كار هنر و خاصاً مجسمه سازي فعاليت داشته باشد و نام استاد احد حسيني برايش نا آشنا باشد.....
اين مرد هنرمند آذربايجاني زمانيكه به قصد فراگيري هرچه بهتر مجسمه سازي به اروپا سفر مي كند استادانش از اعجاب دستان هنرمندانه وي بهت زده شده و به او مي گويند : تو مجسمه سازي را تمام كرده اي و اينجا آمده اي.......
واما داستان زندگي اين هنرمند بزرگ :
ايشان در۲۳ مردادسال ۱۳۲۳ در محله حاجي اللهيار(كوي كوزه گرخانه) شهر تبريز متولد شدند و عشق عجيب وستودني به زادگاه خود دارند و جزو افرادي هستند كه هم به موطن خود فخر ميورزند و هم موطن او به وجود ش مي با لد:
قيرميزي داغلارين اتگينده آنادان اولدوم تبريزده
چيخ مياجاغام بو شهردن عزيز تبريزيم عزيز تبريزيم
شعري كه بر سر در كارگاه استاد نقش بسته بود.......
استاد احد حسيني تا اتمام تحصيلات متوسطه در تبريز بودند. پس از پايان تحصيلات متوسطه خدمت وظيفه را به صورت سرباز معلم در يكي از روستاهاي شهرستان ساري سپري نمودند كه اين ايام در حقيقت خمير مايه ذهني استاد را شكل داد و با مطالعه فلسفه -روانشناسي و جامعه شتاسي وهنر و برزسي موشكافانه مردان بزرگ به تكميل اطلاعات علمي خود ميپرداخت واز هر فرصت كوتاه براي مطالعه بهره مي برد.
بعد اتمام خدمت وظيفه علاقمند ي ايشان به هنر مجسمه سازي با پيشينه قبلي و چيره دستي كه از نقاشي و طراحي داشتند دو چندان شد و شروع به ساختن نيمه تنه هايي از بزرگان علمي شدند ( نيمه تنه هاي انيشتين-بريراند راسل-بتهوون- دكتر شوايتزر)
در تهران مدت بسيار اندكي در كارگاه پرويز تناولي مشغول به كار شدند و به تشويق وي و كمك مالي برادرشان مهندس اصغر حسيني در سن ۲۸ سالگي به سال۱۳۵۱ به ايتاليا رفتند. ايشان درباره روزهايي كه در ايتاليا بودند چنين مينويسند:
زمانيكه هنر جوي آكادمي هنرهاي زيباي فلورانس ايتاليا بودم ساعتها روي پله هاي كليسا مي نشستم و با خود فكر مي كردم كه چه بايد بسازم ويا چه ميخواهم بسازم.تا آنكه روزي سحرگاهان در عالم خواب و بيداري مجسمه شماره يك موزه يعني زندگي به ذهنم خطور كرد. ار اينكه هدفي براي ساختن پيدا كرده بودم بسيار خوشحال شدم............
ايشان بعد برگشت از ايتاليا بمدت سه سال در تهران سكني گزيدند و كارها و آثار خود را در همايشها و مسابقات به ديد نمايش علاقمندان هنرهاي تجسمي قرار دادند بعد از سه سال اقامت تهران را به قصد تبريز ترك كرده وبه قول خودشان آرزو داشتند دنياي تخيلي را كه با خود از ايتاليا آورده بودند را جامه عمل بپوشانند....
كارهاي استاد به ترتيب زماني:
شروع ساخت مجموعه بزرگ زندگي ازسال ۱۳۵۴ تا اوايل ۱۳۵۹
سفرهاي علمي به چهل كشور و بازديد از موزه ها و آثار تاريخي كه الهام بخش كارهاي بعدي استاد شد
از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ تهيه چهار تئوري در زمينه صلح جهاني بصورت ديا فيلم كه در سازمان جهاني يونسكو و سازمانهاي معتبر مدافع صلح مورد پسند وعلاقه قرار گرفت
سفر به تركيه در سال ۱۳۶۲ و اقامت يكساله در آنجا و ساخت مجسمه سمبل صلح در دانشگاه استانبول
آغار تحصيلات آكادميكي مجسمه سازي مدرن در مدرسه عالي آرت دكوراتيو شوم پاريس در سال ۱۳۶۳ وادامه آن بمدت شش سال
در تابستان ۱۳۶۷ كانال پلوس تلويزيون فرانسه براي اولين بار مسابقه اي جهت ساخت تعدادي صورتك ترتيب داده بود كه ايشان از طرف مدرسه آرت-دكو جهت شركت در آن معرفي شدند داور مسابقه ازبين ۱۲ نفر شركت كننده كار ايشان را پسنديد وبه اين صورت استاد توانست در عرض پنج ماه بيش از ۶۰ صورتك براي برنامه تلو يز يوني بسازند.
نمايش آثار ايشان در نمايشگاه ژولو مبغژه پاريس به سال ۱۹۹۳
نمايش آثار ايشان در گالري لودمن اغكوي پاريس به سال ۱۹۹۴
مجسمه مشهور موناليزا يا لبخند ژوكوند را از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۸ كار كردندكه ابعاد آن در حدود ۲متر در ۲متر است. كه بعد اتمام در گالري برنانوس پاريس به نمايش گذاشته شد.
در طول اقامت ۱۵ ساله در فرانسه حدود ۱۲ نمايشگاه انفرادي داشتند كه اولين آنها در سازمان جهاني يونسكو بود.
جوايز متعددي كه در اين سالها عايد ايشان شد بسيار بود كه از آن جمله ميتوان به موارد زير اشاره كرد :
جايزه اول براي مجسمه شارل استراد
جايزه شهر موعانژيس براي مجسمه سيناما توگراف
برنده كنكور براي كشور هلند كه برگزار كننده آن مدسه عالي آرت دكوراتيو پاريس بود
بازگشت به كشور و موطن خود شهر تبريز به سال ۱۳۷۸
ساخت نيمه تنه هاي استاد شهريار -علي دهقان-محمد علي تربيت- سيد اسماعيل پيمان و.......
ساخت مجسمه خافاني واقع در بوستان خاقاني تبريز
ساخت مجسمه هاي سردار و سالار ملي(ستارخان-باقرخان)
ساخت مجسمه قونقا
قونقا كلمه اي روسي است و به معني تراموا ميباشد و اولين تراموا در ايران در شهر تبريز در سال ۱۲۸۰ درست پنج سال قبل از مشروطيت بكار افتاد و مدت چهل سال مسير بين ايستگاه راه آهن و ميدان قونقا با صداي تراموا شناخته ميشد.
استاد احد حسيني در حال حاضر در شهر تبريز اقامت دارند و سفارشهاي بزرگ شهرداريهاي تبريز ومراكز هنري را كار مي كنند.................
ماهم به نوبه خودمان آرزوي طول عمر باعزت و همراه با موفقيت را براي استاد احد حسيني را داريم
بي شك اين روزها كسي نيست كه در كار هنر و خاصاً مجسمه سازي فعاليت داشته باشد و نام استاد احد حسيني برايش نا آشنا باشد.....
اين مرد هنرمند آذربايجاني زمانيكه به قصد فراگيري هرچه بهتر مجسمه سازي به اروپا سفر مي كند استادانش از اعجاب دستان هنرمندانه وي بهت زده شده و به او مي گويند : تو مجسمه سازي را تمام كرده اي و اينجا آمده اي.......
واما داستان زندگي اين هنرمند بزرگ :
ايشان در۲۳ مردادسال ۱۳۲۳ در محله حاجي اللهيار(كوي كوزه گرخانه) شهر تبريز متولد شدند و عشق عجيب وستودني به زادگاه خود دارند و جزو افرادي هستند كه هم به موطن خود فخر ميورزند و هم موطن او به وجود ش مي با لد:
قيرميزي داغلارين اتگينده آنادان اولدوم تبريزده
چيخ مياجاغام بو شهردن عزيز تبريزيم عزيز تبريزيم
شعري كه بر سر در كارگاه استاد نقش بسته بود.......
استاد احد حسيني تا اتمام تحصيلات متوسطه در تبريز بودند. پس از پايان تحصيلات متوسطه خدمت وظيفه را به صورت سرباز معلم در يكي از روستاهاي شهرستان ساري سپري نمودند كه اين ايام در حقيقت خمير مايه ذهني استاد را شكل داد و با مطالعه فلسفه -روانشناسي و جامعه شتاسي وهنر و برزسي موشكافانه مردان بزرگ به تكميل اطلاعات علمي خود ميپرداخت واز هر فرصت كوتاه براي مطالعه بهره مي برد.
بعد اتمام خدمت وظيفه علاقمند ي ايشان به هنر مجسمه سازي با پيشينه قبلي و چيره دستي كه از نقاشي و طراحي داشتند دو چندان شد و شروع به ساختن نيمه تنه هايي از بزرگان علمي شدند ( نيمه تنه هاي انيشتين-بريراند راسل-بتهوون- دكتر شوايتزر)
در تهران مدت بسيار اندكي در كارگاه پرويز تناولي مشغول به كار شدند و به تشويق وي و كمك مالي برادرشان مهندس اصغر حسيني در سن ۲۸ سالگي به سال۱۳۵۱ به ايتاليا رفتند. ايشان درباره روزهايي كه در ايتاليا بودند چنين مينويسند:
زمانيكه هنر جوي آكادمي هنرهاي زيباي فلورانس ايتاليا بودم ساعتها روي پله هاي كليسا مي نشستم و با خود فكر مي كردم كه چه بايد بسازم ويا چه ميخواهم بسازم.تا آنكه روزي سحرگاهان در عالم خواب و بيداري مجسمه شماره يك موزه يعني زندگي به ذهنم خطور كرد. ار اينكه هدفي براي ساختن پيدا كرده بودم بسيار خوشحال شدم............
ايشان بعد برگشت از ايتاليا بمدت سه سال در تهران سكني گزيدند و كارها و آثار خود را در همايشها و مسابقات به ديد نمايش علاقمندان هنرهاي تجسمي قرار دادند بعد از سه سال اقامت تهران را به قصد تبريز ترك كرده وبه قول خودشان آرزو داشتند دنياي تخيلي را كه با خود از ايتاليا آورده بودند را جامه عمل بپوشانند....
كارهاي استاد به ترتيب زماني:
شروع ساخت مجموعه بزرگ زندگي ازسال ۱۳۵۴ تا اوايل ۱۳۵۹
سفرهاي علمي به چهل كشور و بازديد از موزه ها و آثار تاريخي كه الهام بخش كارهاي بعدي استاد شد
از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ تهيه چهار تئوري در زمينه صلح جهاني بصورت ديا فيلم كه در سازمان جهاني يونسكو و سازمانهاي معتبر مدافع صلح مورد پسند وعلاقه قرار گرفت
سفر به تركيه در سال ۱۳۶۲ و اقامت يكساله در آنجا و ساخت مجسمه سمبل صلح در دانشگاه استانبول
آغار تحصيلات آكادميكي مجسمه سازي مدرن در مدرسه عالي آرت دكوراتيو شوم پاريس در سال ۱۳۶۳ وادامه آن بمدت شش سال
در تابستان ۱۳۶۷ كانال پلوس تلويزيون فرانسه براي اولين بار مسابقه اي جهت ساخت تعدادي صورتك ترتيب داده بود كه ايشان از طرف مدرسه آرت-دكو جهت شركت در آن معرفي شدند داور مسابقه ازبين ۱۲ نفر شركت كننده كار ايشان را پسنديد وبه اين صورت استاد توانست در عرض پنج ماه بيش از ۶۰ صورتك براي برنامه تلو يز يوني بسازند.
نمايش آثار ايشان در نمايشگاه ژولو مبغژه پاريس به سال ۱۹۹۳
نمايش آثار ايشان در گالري لودمن اغكوي پاريس به سال ۱۹۹۴
مجسمه مشهور موناليزا يا لبخند ژوكوند را از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۸ كار كردندكه ابعاد آن در حدود ۲متر در ۲متر است. كه بعد اتمام در گالري برنانوس پاريس به نمايش گذاشته شد.
در طول اقامت ۱۵ ساله در فرانسه حدود ۱۲ نمايشگاه انفرادي داشتند كه اولين آنها در سازمان جهاني يونسكو بود.
جوايز متعددي كه در اين سالها عايد ايشان شد بسيار بود كه از آن جمله ميتوان به موارد زير اشاره كرد :
جايزه اول براي مجسمه شارل استراد
جايزه شهر موعانژيس براي مجسمه سيناما توگراف
برنده كنكور براي كشور هلند كه برگزار كننده آن مدسه عالي آرت دكوراتيو پاريس بود
بازگشت به كشور و موطن خود شهر تبريز به سال ۱۳۷۸
ساخت نيمه تنه هاي استاد شهريار -علي دهقان-محمد علي تربيت- سيد اسماعيل پيمان و.......
ساخت مجسمه خافاني واقع در بوستان خاقاني تبريز
ساخت مجسمه هاي سردار و سالار ملي(ستارخان-باقرخان)
ساخت مجسمه قونقا
قونقا كلمه اي روسي است و به معني تراموا ميباشد و اولين تراموا در ايران در شهر تبريز در سال ۱۲۸۰ درست پنج سال قبل از مشروطيت بكار افتاد و مدت چهل سال مسير بين ايستگاه راه آهن و ميدان قونقا با صداي تراموا شناخته ميشد.
استاد احد حسيني در حال حاضر در شهر تبريز اقامت دارند و سفارشهاي بزرگ شهرداريهاي تبريز ومراكز هنري را كار مي كنند.................
ماهم به نوبه خودمان آرزوي طول عمر باعزت و همراه با موفقيت را براي استاد احد حسيني را داريم
posted by amd @ 5:00 AM
2 Comments:
At April 1, 2006 7:14 PM,
travishuron8667792013 said…
Do you want free porn? Contact my AIM SN 'abunnyinpink' just say 'give me some pics now!'.
No age verification required, totally free! Just send an instant message to AIM screen name "abunnyinpink".
Any message you send is fine!
AIM abuse can be reported here.
At May 18, 2006 9:46 AM,
mandyprehiem63746768 said…
Get any Desired College Degree, In less then 2 weeks.
Call this number now 24 hours a day 7 days a week (413) 208-3069
Get these Degrees NOW!!!
"BA", "BSc", "MA", "MSc", "MBA", "PHD",
Get everything within 2 weeks.
100% verifiable, this is a real deal
Act now you owe it to your future.
(413) 208-3069 call now 24 hours a day, 7 days a week.
Post a Comment
<< Home